I) DE PSYCHOANALYTICUS EN ZIJN ACT VANDAAG: GRENZEN EN MOGELIJKHEDEN

II) ANDERE ACTIVITEITEN

 

I) DE PSYCHOANALYTICUS EN ZIJN ACT VANDAAG: GRENZEN EN MOGELIJKHEDEN

Het programma van de Kring van Psychoanalyse van de NLS wordt dit jaar georiënteerd
door het thema "toegepaste psychoanalyse". Op die manier neemt de Kring actief
deel aan het onderzoek binnen de ruimere werkgemeenschap waartoe ze behoort. Ook
elders in de School wordt het komende jaar over datzelfde thema gewerkt.
Toegepaste psychoanalyse is geen voor de hand liggende zaak, geen afgerond
onderwerp, geen vastomlijnd begrip. De term wordt in analytische kringen vaak gebruikt in
de betekenis van psychoanalyse toegepast op de belendende velden, bijvoorbeeld psychoanalyse
en kunst, literatuur, filosofie. Lacan heeft die echter verschoven en in een andere
context geplaatst. Als wij het vandaag over toegepaste psychoanalyse hebben, dan gaat
dit terug op zijn "Acte de fondation" van 1964, waarmee Lacan zijn School (toen de EFP)
stichtte. De School wordt er opgevat als werkmiddel - "l'organisme où doit s'accomplir un
travail" - om de snedigheid van de psychoanalyse te vrijwaren als plicht teneinde haar
plaats in de wereld te handhaven. Om dat werk te voltrekken, wat interne en externe
kritiek veronderstelt, vindt hij het werk in kleine groepjes uit, met name het kartel. Voor
werk en opleiding stelt hij een "circulaire organisatie" voor, bestaande uit drie op gelijke
voet staande "secties": naast de "section de psychanalyse pure" en de "section de
recensement du Champ freudien" ontwerpt hij een "section de psychanalyse appliquée", in
de zin van "section de thérapeutique et de clinique médicale" . Het onderzoek rond
psychoanalyse toegepast op de therapeutiek bevat in die stichtingsact zelf ook nog eens
drie onderdelen: "doctrine de la cure et de ses variations; casuistique; information
psychiatrique et prospection médicale" .

Uitgaande van dit programma van Lacan, stelt J.-A. Miller (cf "le Plan Lacan") de vraag
naar wat de eisen zijn van een strikt analytisch werken wanneer een analyticus buiten de
voorwaarden van de kuur stricto sensu opereert. Want dit is een feit: de psychoanalyse
en de analyticus lenen zich tot heel diverse gebruiken. Analytici worden in allerlei
omstandigheden met het lijden en het symptoom geconfronteerd, binnen of buiten de
spreekkamer. Ze werken in diverse instellingen, zoals dagcentra, psychiatrische
ziekenhuizen, centra voor kinderen enz. Dit vindt echter evenzeer zijn weerklank in een
gelijklopende diversiteit van de praktijk in de spreekkamer. De psychoanalyse dient verder
ook als referentie voor maatschappelijk werkers, psychologen, pedagogen, verpleging,
opvoeders e.a. voor wie hun overdracht op de psychoanalyse, zonder zelf analyticus te
zijn, toch zijn effecten heeft op hun werk. Het is dus van belang stil te staan bij de
mogelijkheden en de beperkingen van de analytische act.

Welke specifieke effecten kan de psychoanalyse bereiken? Hoe kan ze een onuitgegeven
standpunt in de huidige maatschappij vertegenwoordigen? Zijn er momenten waarop
de honden van Diane beter niet losgelaten worden (J.-A. Miller)?
De aandacht vestigen op de toegepaste psychoanalyse komt niet neer op het integreren
van de psychoanalyse binnen de psychotherapeutische technieken. Integendeel: dit jaar wil de School precies ingaan tegen deze om zich heen grijpende verwarring.

De ruggengraat van het programma wordt gevormd door een seminarie NLS in Vlaanderen, op drie weekends. Daaraan gekoppeld worden zes middagen georganiseerd door het Bureau van de Kring, met telkens een werkgroep over een tekst van Lacan en een klinisch seminarie. Het geheel moet culmineren in het stichtingscongres van de NLS.

 

Seminarie NLS in Vlaanderen "toegepaste psychoanalyse"

Op initiatief van Alexandre Stevens, vice-voorzitter van de NLS. Het thema wordt ingeleid door Marie-Hélène Brousse. Dominique Holvoet en Patrick Lejuste werken dat uit in het kader van een instelling. Alfredo Zenoni gaat na wat dat geeft in het geval van de psychose.
Toegankelijk voor iedereen.

21 en 22 september 2002 :
Gastspreker : Marie-Hélène Brousse
Titel : La psychanalyse appliquée à la thérapeutique
- Zaterdag 21 september : 17u30 - 19u00 : L'avenir de la thérapeutique
- 17u30 - 19u00 : klinisch seminarie
- Zondag 22 september : 10u00 - 12u30 : Les fondements d'une cure analytique

18 en 19 januari 2003 :
Gastsprekers : Dominique Holvoet & Patrick Lejuste
- Zaterdag 18 januari : 14u30 - 17u00 : Dominique Holvoet - La psychanalyse: quelles conséquences pour l'institution ?
- 17u30 - 19u00 : klinisch seminarie (met Dominique Holvoet)
- Zondag 19 januari : 10u00 - 12u30 : Patrick Lejuste - RI3

15-16 maart 2003 :
Gastspreker : Alfredo Zenoni
- Zaterdag 15 maart : 14u30 - 17u00 : Diversité de la psychose et des contextes de traitement
- 17u30 - 19u00 : klinisch seminarie
- Zondag 16 maart : 10u00 - 12u30 : Conversatie (geleid door Gil Caroz) over het thema van het Congres NLS, op grond van bijdragen verschenen op NLS-Agora.

Waar
Gent in het Clubhuis van de Stad Gent in de Patijntjesstraat (hoek Handbalstraat) Gent.

Werkgroep tekst van Lacan "Direction de la cure"

De werkgroep wordt georganiseerd rond de lectuur van "La direction de la cure et les principes de son pouvoir " (1958, Écrits pp. 585-646). Deze tekst betekent een breukvlak in het onderwijs van Lacan. Voordien, met het Rapport de Rome, stonden de wetten van het spreken voorop. Het subject was een in zijn verlangen miskend subject dat zich in het spreken via de Ander met zijn waarheid kon verzoenen. Het verlangen is er een vraag naar erkenning door de Ander. In 'La direction de la cure' laat Lacan deze intersubjectieve dialectiek achterwege, wat het statuut van het verlangen, het subject en de Ander grondig wijzigt. Voorop staat de Ander van de betekenaar. Het subject, onderworpen aan de wetten van de taal, is een verdeeld subject dat onder de betekenaar verdwijnt. Erkenning is niet langer meer het geprivilegieerde object van verlangen maar wel de fallus.
Naast deze belangrijke wijziging in zijn onderwijs is de lectuur van deze tekst bijzonder geschikt met het oog op het hoofdthema van ons werkjaar waarmee we nauw willen aansluiten bij de actuele interesses en activiteiten in de School, nl de toegepaste psychoanalyse. Jacques-Alain Miller stelt immers dat de ware inzet van het debat over 'toegepaste' en 'zuivere' analyse vooral ligt in het duidelijk onderscheiden van beide ten aanzien van de psychotherapie. Essentieel is dat de toegepaste analyse - "psychanalyse appliquée à la thérapeutique" - dit onderscheid niet overschrijdt en dus psychoanalytisch blijft, met een grote zorg voor het behoud van haar psychoanalytische identiteit . In 'La direction de la cure' gaat Lacan het debat aan met vele van zijn tijdgenoten om op een bijzonder scherpe wijze aan te tonen waar hun theorie en praktijk van deze psychoanalytische identiteit afwijkt en dus niet langer psychoanalyse is. Niet louter voor de kritiek op zich maar om analytici te waarschuwen voor de verschuiving die hun techniek ondergaat door het systematisch miskennen van de ware plaats waar de effecten plaatsgrijpen ( E. 612). Geheel de tekst door zal hij de coherentie (E. 608) aantonen in hun vergissing, namelijk hoe de flagrante onzekerheden in de lectuur van de grote Freudiaanse concepten hand in hand gaan met de zwakheden en dwalingen in hun praktijk ( E.612). Hijzelf zal dan ook verschillende psychoanalytische concepten zoals interpretatie, overdracht, identificatie, richting en doel van de kuur, symptoom en fantasma e.a. rigoureus herformuleren. We vinden er dus stevige conceptuele houvasten met betrekking tot de kuur zelf; een noodzakelijke voorwaarde om op een correcte manier over toegepaste psychoanalyse te kunnen spreken. Verder is het een klinisch zeer rijke tekst. Hysterie, dwangneurose, fobie, anorexie, fetisjisme vormen er een waaier van klinische beelden die doorheen verschillende gevalsstudies van Freud, van andere analytici en zelfs een geval uit zijn eigen praktijk, worden doorgelicht. We zullen er in de werkgroep bijzondere aandacht aan besteden. En last but not least, is er de analyticus zelf: "c'est par le côté de l'analyste que nous entendions engager notre sujet" (E. 586). Het is de analyticus als functie die in een kuur opereert en de eigen analyse die voert tot de productie van het "verlangen van de analyticus". Concept dat Lacan hier, tegenover dit van de tegenoverdracht, introduceert. En waarover het de plicht is van analytici een ethiek te formuleren (E. 615). Ethiek die zowel de 'toegepaste' als de 'zuivere' analyse moet onderschragen.

De werkgroep heeft de bedoeling een "werk"- groep te zijn. Op elkeen van de zes
zaterdagmiddagen zijn twee ingeschrevenen van de Kring uitgenodigd een onderdeel van
de tekst voor ons te bewerken en in een korte bijdrage aan te brengen. Alle andere
deelnemers zullen over de nodige referenties kunnen beschikken zodat iedereen op
voorhand voorbereidend kan lezen en aan de hopelijk vruchtbare en boeiende discussie
kan deelnemen. De leden van het Bureau die dit seminarie organiseren zullen de discussie
animeren en de verschillende bijdragen aan elkaar rijgen teneinde de rode draad doorheen
het geheel te behouden.

Toegankelijk voor iedereen.

Waar & wanneer
Clubhuis van de stad Gent, Patijntjesstraat (hoek Patijntjesstraat - Handbalstraat).

Zaterdag 5 oktober 2002, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk I : " Qui analyse aujourd'hui? " (Lieve Billiet)
Hoofdstuk II : De volgorde van de analytische effecten : Freud en de Rattenman : § 5
t/m 8 (Miet De Muynck)

Zaterdag 9 november 2002, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk II : Kris (en Schmideberg) : § 9 ( Stefan Verlinden)
Hoofdstuk III : Ruth Lebovici : § 7en 8 (een geval onder controle van Bouvet) (Guido
Laforce)

Zaterdag 7 december 2002, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk IV : Zijn en tekort-aan-zijn : § 1 à 6 ( Johan Schokker)
Hoofdstuk IV : De vraag : § 7 t/m 11 (Leen Van Der Schueren)

Zaterdag 22 februari 2003, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk V : De mooie beenhouwerin : § 1 t/m 8 (Katrien Mortier)
Hoofdstuk V : Het verlangen : § 9 tot 12 ( Jan De Clerck)

Zaterdag 29 maart 2003, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk V : § 13 : " L'homme au tour de bonneteau " (Geert Hoornaert)
Hoofdstuk V : § 14 : Vraag/Verlangen/Overdracht (Sofie Deconinck)

Zaterdag 26 april 2003, 14u30 tot 16u30
Hoofdstuk V : § 15-16-17 : Symptoom en fantasma (Lieven Jonckheere)
Hoofdstuk V : § 18-19 : Verlangen en interpretatie (Jos De Kroon)

Klinisch seminarie

Vaak lijkt het er op dat de enige manier om aan wetenschap te doen alles te registreren,
te meten en te berekenen is. De statistiek is hierbij de belangrijkste hulpwetenschap
geworden en haar resultaten zouden dan zonder meer waar zijn. De psychoanalyse maakt
geen gebruik van een dergelijke manier van denken. Zij stelt het particuliere voorop en
doet een beroep op de constructie van een geval, een casus in plaats van het statistisch
item. Deze constructie kan gebeuren in een controle, een gevalsstudie en nog meer in het
bijzonder door een geanalyseerde in de passe.
Etymologisch, zo wijst Eric Laurent er op, komt casus van 'cadere' wat val betekent, maar
eveneens datgene wat toe-val-lig geschiedt .
Wat is 'ge-val' voor de psychoanalyse? Het gaat en om een logica van een reeks
betekenaren die in een kuur kan worden geconstrueerd en om de behandeling van het
reële.
Het eerste aspect betreft de geschiedenis van het subject, het in kaart brengen van de
meesterbetekenaren, dit wil zeggen alle betekenaren die zijn leven hebben geschreven
alsook de herhalingen van het symptoom. Het gaat minder om een exhaustiviteit van
betekenaren dan om een logica. Lacan benoemt dit als de vormelijke omslag van het
symptoom.
Dit is niet voldoende, het subject moet er ook nog zijn plaats innemen, want zoals Lacan
stelt: "de notre position de sujet, nous sommes toujours responsable" . Voor de keuzes
die we maken, ook de onbewuste, zijn we als subject verantwoordelijk.
Het tweede aspect heeft te maken met het tekort van een betekenaar, met datgene wat
buiten elke betekenisverlening valt (le hors-sens'). Dit is het deel van de drift , wat niet
door een betekenaar kan worden gevat. Daar waar Lacan aanvankelijk sprak over het
tekort en het verlangen, treffen we in zijn later onderwijs de genieting aan en een lege
plaats in de Ander. Overheen de logica van een reeks betekenaren is dit de plaats van
het toe-val. Het is de ontmoeting met wat onvoorspelbaar is en het subject verrast.
Het overbrengen aan collega's van deze aspecten van een casus, van het singuliere van
de oplossing van een subject, is een uitdaging bij de voorstelling van een geval. Deze
inzet geldt zowel voor de analytische kuur als voor het analytisch werk dat in andere
contexten kan plaatsvinden.
Dit jaar zal de klemtoon vooral gelegd worden op het werk in een instelling, een
ziekenhuis, een dienst geestelijke gezondheidszorg en andere. De klinische bijdragen
worden beperkt tot een fragment, soms tot een uitgebreid fragment van een geval. Het
gaat er immers niet zozeer om een allesomvattend verslag te maken dan wel van een
probleem dat in de loop van het werk is gerezen rekenschap af te leggen. Het gaat niet
om een gepolijst weten noch om het aanleren van een nieuwe techniek, maar om wat de
kliniek ons als "on-wetende" heeft geleerd. Het doel van dit seminarie is ook stil te staan
bij de mogelijkheden en de beperkingen die we ontmoeten bij het toepassen van het
analytisch vertoog. Hierbij zullen zeker talrijke vragen rijzen, we noemen er een paar op,
maar er zijn er nog andere. Hoe kunnen we het analytische vrijwaren in een omgeving die
heel andere doelen heeft : herstel, integratie en een zorg die vandaag steeds meer
economisch verantwoord moet worden? Welke positie innemen tegenover de therapieën,
de medicatie en de tijdsduur van een opname? Hoe zal men bij voorbeeld omgaan met de
steeds luider klinkende eisen van familie- en verwantenraden die door de wet verplicht
zijn maar de "gehandicapte" nog meer vastklinken aan zijn ouders? Hoe werkt de
overdracht, deze krachtige motor van de behandeling, in de kliniek van een instelling? Wat
betekent de zogenaamde praktijk met velen ("pratique à plusieurs" ) . Welke plaats
kunnen een analyticus en de referentie naar de psychoanalyse hebben?

waar & wanneer
Zaterdagnamiddag, telkens na de werkgroep " Direction de la cure", 17 - 19 uur, én na het seminarie van de NLS , van 17u30 tot 19u .
Geleid door Anne Lysy en Joost Demuynck of door de gastspreker.
Enkel toegankelijk op aanvraag, via Anne Lysy (alysy@newreal.be) en Joost Demuynck (joost.demuynck@pandora.be).

 

 

II) ANDERE ACTIVITEITEN

Werkseminarie over Lacans School en de passe 2002-2003

In de derde jaargang van het werkseminarie over Lacans School en de passe gaan we verder met de lectuur van de Proposition du 9 octobre 1967 sur le psychanalyste de l'Ecole. Het voorbije jaar stonden we uitvoerig stil bij de logische structuur van de tekst, bij de nieuwe invulling van de A.M.E. en de A.E. en het onderscheid tussen hiërarchie en gradus dat ermee overeenstemt, bij de logica van het begin van de kuur en de formalisatie ervan in het matheem van de overdracht.
In de zeven bijeenkomsten die dit jaar zijn gepland zal het einde van de kuur centraal staan. Daarbij zullen o.a. de vragen van het verlangen van de analyticus, de subjectieve destitutie, de nieuwe verhouding tot het weten en de uitvinding van een nieuw weten aan de orde komen. Passages uit de Proposition zullen de aanleiding vormen getuigenissen van A.E.'s onder de loupe te nemen en stil te staan bij de actualiteit van de School. Véronique Mariage, A.E. in functie, werd uitgenodigd als gastspreekster en zegde haar medewerking aan een avond reeds toe.
Elkeen die belangstelling heeft voor het onderwerp en er aktief wil rond werken, is uitgenodigd op de bijeenkomsten die ook dit jaar zullen doorgaan in:

Het Geuzenhuis, Kantienberg 9, 9000 Gent, telkens op vrijdagavond:

18 oktober 2002
29 november 2002
13 december 2002
10 januari 2003
7 februari 2003
28 februari 2003 (V.Mariage)
23 mei 2003

Verantwoordelijken

Lieve Billiet, 09/2225375 - vdvennet.billiet@skynet.be
Geert Hoornaert, 09/2323695 - hoornaert.geert@yucom.be
Anne Lysy, 02/7357477 - alysy@newreal.be
Luc vander Vennet, 09/2225375 - vdvennet.billiet@skynet.be

Beknopte bibliografie:

- J. Lacan, Proposition du 9 octobre 1967 sur le psychanalyste de l'Ecole, in Autres écrits, Paris, Seuil, 2001, pp. 243-259.
- J. Lacan, Première version de la "Proposition du 9 octobre 1967 sur le psychanalyste de l'Ecole", in Autres écrits, Paris, Seuil, 2001, pp. 575-591.
- La Cause freudienne, nr. 51, Retour sur le pratique analytique, in het bijzonder L'expérience de la passe.
- La passe et le réel, Témoignages imprévus sur la fin de l'analyse, Paris, Agalma-Seuil, 1998.
- La passe: effets et résultats, journées des A.E. 99, Collection Rue Huysmans, 2000.
- J.-A. Miller et 84 amis, Qui sont vos psychanalystes?, Paris, Seuil, 2002.

 

Activiteiten georganiseerd door de Studiekring

De Studiekring voor Psychoanalyse is sinds enkele jaren een studiekring van de Association de la Cause freudienne en Belgique (ACF-B). Verschillende mensen die werkzaam zijn in de Studiekring hebben zich ingeschreven in de Nederlandstalige Lijst van de EEP-D. We geven hieronder een beknopte weergave van hun activiteiten voor 2002-2003. Wie de volledige brochure met het programma, de argumenten en alle praktische informatie wenst te ontvangen kan zich hiervoor wenden tot Peter Decuyper ( 050/371288 pdecuyper@village.uunet.be). Alle activiteiten - met uitzondering van de gevalspresentaties - gaan door in het Hof van Watervliet, Oude Burg 27 te Brugge.

1) Lezingencyclus: Beschouwingen over de hedendaagse maatschappij

Zaterdag 25-05-2002: François Leguil: "Qu'est-ce que la souffrance pour un psychanalyste?"
Zaterdag 07-09-2002: Jean-Claude Maleval: "Diagnostic: le DSM versus la clinique différentielle de la psychanalyse" (15u30)(gevolgd door klinische workshop, enkel toegankelijk voor ingeschrevenen van de Nederlandstalige Lijst en leden van de Studiekring)
Donderdag 26-09-2002: Prof. Rudolf Boehm: "Wat heet samenleving?" (20u30)
Donderdag 24-10-2002: Joost Demuynck: "Een nieuwe seksuele orde?" (20u30)

Hof van Watervlied, Oude Brug 27 te Brugge

2) De gevalspresentaties

in het Nederlands, geleid door Anne Lysy.
enkel toegankelijk op aanvraag, via Anne Lysy (02/7357477) of Jan De Clerck (050/311777).
telkens zaterdag 18u
- 23-11-2002
- 25-01-2003
- 15-02-2003
- 05-04-2003
A.Z. St-Jan, Brugge

3) De voordrachten: "Klinische beelden"

Telkens zaterdag 14u30
- 23-11-2002: Jean-Claude Encalado: Hystérie et obsession, de 53 à 58
- 30-11-2002: Marie-Louise Fressy-Meunier: La question du corps dans la psychose.
- 25-01-2003: Jean-Claude Encalado: Hystérie et obsession, suite.
- 15-02-2003: Pierre Malengreau: titre à préciser
- 05-04-2003: Joost Demuynck: Autisme.
Hof van Watervliet, Oude Burg 27 te Brugge

4) Het seminarie: "L'objet et la Chose"

Seminarie door Angel Enciso en Christian Vereecken
Telkens zondag 15u00-18u00:
- 20 oktober
- 24 november
- 15 december
- 26januari
- 16 februari
- 23 maart
- 27 april
Hof van Watervliet, Oude Burg 27 te Brugge

Studiedagen van de Ecole de la cause freudienne

De toegepaste psychoanalyse wordt ook op andere plaatsen in de School onderzocht. We wijzen in het bijzonder op XXXIe journées d'études de l'Ecole de la Cause freudienne, "La psychanalyse appliquée et la pratique en institution".
Congrespaleis Parijs , 16 en 17 november.
Inschrijvingen en inlichtingen ECF JOURNEES, 1 Rue Huysmans, 75006 Paris - tél : 01.45.49.02.68, Fax : 01.42.84.29.76, E-mail : ed@amp-ed.org

Lezingencyclus Champ freudien (Bruxelles)

Ook de XXXIe journées d'études de l'Ecole de la Cause freudienne zijn gewijd aan de toegepaste psychoanalyse, onder de titel "La psychanalyse appliquée et la pratique en institution".
Congrespaleis Parijs , 16-17 november 2002
Inschrijvingen en info: 1 Rue Huysmans, 75006 Paris - tél: 01.45490268, Fax: 01.42842976, ed@amp-ed.org

Op 22 en 23 maart 2003 organiseert de Ecole de la Cause freudiennen samen met de Scuola Lacaniana di Psicoanalisi (EEP, Italië) een "Colloque de Printemps" te Nice: "Des gays en analyse" (info: http://www.causefreudienne.org/evenements).

Internationale Bijeenkomst Champ freudien: PIPOL (Paris)

De eerste Internationale Bijeenkomst van de Champ freudien voor Europese landen heet "Rencontre PIPOL". PIPOL staat voor "Programme International de recherches sur la Psychanalyse appliquée d'Orientation Lacanienne". Het thema "Psychoanalyse en Instelling" wordt er benaderd door de verschillende netwerken (" Réseaux ") van de Champ freudien (Bibliothèques, RI3, Cereda, Cien, Tya, Clip-Médecine) en de " Sections cliniques ".
Paris, 14- 15 juni 2003
Info: http://ri2003.champfreudien.org
(de Amerikaanse Bijeenkomst gaat door in september in Buenos-Aires)

Lezingencyclus Champ freudien (Bruxelles)

Ook de Conférences du Champ freudien in Brussel behandelen dit jaar de toegepaste psychoanalyse.
- 19 oktober: Marie-Hélène Brousse: "L'avenir de la thérapeutique"
- 14 december: Montserrat Puig: "Que veut dire appliquer la psychanalyse à la santé mentale?"
- 5 april: Jean-Pierre Deffieux: "Urgences psychiatriques, urgences en psychanalyse."
- 24 mei: Sophie Bialek: "Du psychiatre au psychanalyste, …et retour"
In het lokaal van de ACF, Grevelingenstraat 43, 1000 Brussel - telkens om 15u00.
Info http://www.ch-freudien-be.org/scbxl - mailing aanvragen op Square vergote 51,1030 Brussel, fax 02 732 39 61, Champ.Freudien.belgique@ch-freudien-be.org

Conversaties op initiatief van de vice-voorzitter van de NLS (Gent)

Op initiatief van Alexandre Stevens worden dit jaar opnieuw Conversaties ingericht. Een eerste gaat door op zondag 6 oktober (Dienstencentrum, Gentbrugge - 10u00 tot 13u00). Ze wordt geleid door Alexandre Stevens en François Leguil, afgevaardigde voor de Kring. De verschillende commissies die op de vorige Conversatie werden opgericht zullen dan de resultaten van hun werk voorstellen. Er wordt ook gedebatteerd over de op te richten Cirkel-in-vorming (Cercle-en-formation).
Verdere Conversaties worden te gepaste tijde aangekondigd via Nedlijst.
Enkel toegankelijk voor leden van de Kring.